De Pixel C, het bewijs dat Android tablets wél OK zijn!

Ik heb deze week, nadat ik te weten kwam dat er een tijdelijke kortingsactie was, een Pixel C van Google gekocht. Dat zal veel mensen vPixel_Cerbazen, want ik sta in m’n onmiddellijke omgeving nogal bekend als een Apple-fanboy. Tot op heden gebruikte ik dan ook een iPad van de 3de generatie, die zich perfect tussen m’n iPhone en m’n MacbookPro positioneert.
Met die iPad waren er geen grote problemen, maar hij begon toch last te krijgen van z’n, inmiddels gezegende, leeftijd.

Soit, ik was dus al even aan het kijken om die iPad te vervangen, maar ik wou meteen wel enkele nadelen van zo’n tablet oplossen. Het belangrijkste nadeel is dat de meeste tablets, door hun software en doordat ze geen fysiek toetsenbord hebben, eigenlijk te dicht bij een smartphone staan. Waarom dan geen mini-laptop kopen, zoals de 10″ Macbook Air of de Macbook? Wel, die zijn dan weer onvoldoende om m’n huidige 15″ laptop te vervangen (I know… First world problem…).
Uiteindelijk kwam ik dus uit in het segment waar de Microsoft Surfaces en de iPad Pro’s zich bevinden. Maar… Die dingen zijn, in combinatie met hun respectievelijke toetsenborden, echt belachelijk duur gezien de toepassingen die ik gebruik met zo’n tablet.

Ik had dus een goedkopere oplossing nodig die voldoende functionaliteiten biedt om, pakweg, op reis bruikbaar te zijn… En daar was dan die Pixel C met korting. 375 € voor de  tablet en 169 € voor het toetsenbord, dat is een behoorlijk betaalbare combo.

En er is meer om enthousiast over te zijn… Het is een tablet van Google zelf. Dat is niet alleen stoer, maar ook een garantie dat er geen overenthousiaste fabrikant rommel op gezet heeft. De hardware specificaties zijn state of the art en het design is bloedmooi. Check, check en check!

Maar… Het internet staat ook bomvol geklaag over het feit dat Android gewoonweg slecht is op tablets. En ja, Google zegt zelf dat ze in de volgende Android release (Nutella) veel tablet-functionaliteiten gaan toevoegen, allicht een teken dat er effectief werk aan is.
Tot nu toe heb ik echter geen klagen. Alle belangrijke apps hebben ofwel een tablet variant of werken gewoon out-of-the-box zoals het hoort op een tablet in landscape mode.

Bovendien is de hardware echt wel top. Dit ding is vliegensvlug en op het toetsenbord kan je erg vlot werken (deze tekst is op de Pixel C geschreven). Met de volgende Android release, zal de ervaring dus alleen maar beter worden!

Kortom, na anderhalve dag Pixel C eigenaar te zijn, is ondergetekende een tevreden klant. Duimen dat dat zo blijft…

Delhaize Watersportbaan, je bent niet goed bezig!

De dichtstbijzijnde supermarkt hier is Delhaize Watersportbaan. Geen Proxy, geen AD, geen City maar wel een heuse Delhaize De Leeuw. De parel aan de kroon van het Delhaize imperium, zeg maar.

Ik ga daar dan geregeld mijn boodschappen doen. En wel omdat Carrefour Groene Vallei fungeert als een teletijdsmachine naar het Sovjettijdperk en nieuwe betekenissen geeft aan het woord “vurt” en omdat de Colruyt geen vers brood heeft en voor veel producten geen hoeveelheden die afgestemd zijn op gezinnen van minder dan 5 personen. Kortom, van de concurrentie moeten we hier in de buurt niet echt hebben.

De Delhaize dus. Op papier heeft die supermarkt heel wat voordelen: vers brood, een uitgebreide groente- en fruitafdeling, Quickscan- en Selfscan-systemen om je snel doorheen het gedrum aan de kassa te gidsen, … Je weet dat je in Delhaize meer betaald dan in andere supermarkten, maar je krijgt er iets voor terug, nietwaar?

Neen dus! In Delhaize Watersportbaan loopt er immers het één en ander fout. Een korte opsomming:

  • Ik werk overdag. In Brussel. Dus sorry, ik kan niet zoals de gemiddelde onderwijzer om half 5 in de supermarkt zijn. Meestal is dat tussen 19u en half acht dat ik nog snel-snel naar de winkel hol. Spijtig, want dat mag niet van Delhaize. Tegen dat ik arriveer in de winkel (nog voor sluitingstijd, voor alle duidelijkheid) is de helft van de groente- en fruitafdeling al opgeruimd. Bye-bye tomaten, hallo lege rekken.
  • Zelfde opmerking voor het brood. Dat is ALTIJD uitverkocht ’s avonds. Wel: bak wat meer brood, hoe lastig kan het zijn? En als je een brood over hebt, geef het aan die bedelaar die dag en nacht voor de ingang gepositioneerd staat. ’t Is niet alsof jullie dat gaan zien op jullie balans op het einde van ’t jaar. Of wel?
  • Over die bedelaar gesproken, alle respect voor die mens (ik heb daar zo mijn ideeën over, maar daar gaat her hier niet over), maar zorg dat die daar niet staat. Wat is dat nu? Is dat een nieuwe vorm van reclame die ik nog niet goed begrijp misschien?
  • En waarom, als ik met zo’n quickscan bakje alles heb ingescand in de winkel, kan ik niet betalen aan een selfscan kassa? Dat zou logisch zijn! En in andere Delhaizes kan dat wel…
  • En dan het allerergste (en geloof me, ik vind het écht erg dat ik dit moet vaststellen en zeggen): jullie kassapersoneel is echt om de muren van op te lopen! Echt, Delhaize, als je dit leest: stuur eens wat mysteryshoppers naar Gent, want dit is echt niet te doen! Die mensen praten meer met elkaar dan met de klanten, werken tergend traag en voor de beleefde glimlach moet je ’t ook niet doen als klant. Een voorbeeld (en geloof me, ik kan er nog geven): ik sta met mijn quickscan bakje aan te schuiven aan de kassa (waar al een rij staat omdat er niet bepaald snel wordt gewerkt) en de klant voor mij (zonder quickscan bakje, aan de quickscan kassa!) legt rustig haar boodschappen op de band. Zowel ik als andere klanten wijzen die persoon er op dat dit niet kan. De tr*t reageert niet en doet rustig verder. Wanneer het aan haar is blijkt doodleuk dat dit een collega blijkt te zijn (niet in uniform, allicht in verlof) en maken ze nog een babbeltje. Echt wijs. Bedankt klanten!

Dus Delhaize, klanten tevreden stellen is echt niet zo moeilijk. Klanten zijn zelfs bereid om wat meer te betalen dan in andere winkels, zolang de service maar top is. Ik ben niet geïnteresseerd in spaaracties, getrouwheidskaarten, Delhaize Delivery of wat dan ook. Ik wil alleen dat als ik naar de winkel ga, tijdens de openingsuren, ik uit een compleet assortiment kan kiezen en dat ik geen tijd verlies aan de kassa’s. Moeilijk? Neen. Logisch? Zeker!

Mijn iPod is dood!

Verdoeme, verdoeme… Dit is een tegenvaller!

Toen ik gisterenavond in m’n auto stapte, zei het display op de console no USB device connected. Dat was vreemd, want mijn iPod was weldegelijk aangesloten en had de rit ervoor nog vlotjes muziek uit de speakers laten knallen.

Nu op zich, was dat niet zo zorgwekkend: de afgelopen weken en maanden had m’n iPod al eerder gesputterd. Toen was telkens een reanimatie mogelijk door een reset te doen: na even de menu- en de ok-toets samen in te drukken, kwam er weer leven in het toestel. Vandaag bleek dat dit reeds symptomen waren van een chronische ziekte die gisteren dus fataal bleek te zijn.

M’n iPod werd geboren in de Apple Store in Las Vegas, in de zomer van 2008. Hij koesterde z’n bijnaam “bPod” met veel trots. Gisteren, op 14 januari 2012, is hij van ons heen gegaan op de tonen van The State we ‘re in (early accoustic version) van Mintzkov, één van z’n favoriete nummers.

Gelukkig is bPod niet onvervangbaar. Ik zal dan ook binnenkort eens een Apple Store moeten bezoeken!

Wake-up light

image

Enkele jaren terug heb ik een Philips wake up-light wekker cadeau gekregen. Voor de leken: dat is zo’n wekker die je wakker maakt met licht, een soort kunstmatige zonsopgang.

Dat is cool, want ik word er graag mee wakker (in de mate dat ik graag wakker word natuurlijk). Kortom: een top cadeau!

Maar nu heeft die wekker zo af en toe de gewoonte om uit zichzelf de lamp aan te steken. Overdag. Echt functioneel is dat natuurlijk niet. Maar er zijn wel enkele partijen die belang hebben bij deze feature. In de eerste plaats Philips zelf, want zo verslijten hun lampen sneller. Kassa kassa. In de tweede plaats de muggen. Want bij valavond is zo’n lichtbaken de ideale manier om te tonen waar er een bed staat om ’s nachts toe te kunnen slaan.

Ik ben dus twee keer de pineut hierdoor. Gelukkig kan ik er een nachtje over slapen en morgen wakker worden met een kunstmatige zonsopgang… Als de lamp nog niet versleten is tenminste.

Nissan Juke… De review!

De afgelopen week heb ik van de bijzonder vriendelijke mensen van Carrosserie Benny De Puydt een vervangauto gekregen. Een Nissan Juke. Wellicht heb je geen idee wat dat is, dus kijk eerst even naar het (overigens erg geslaagde) reclamespotje:

httpvh://www.youtube.com/watch?v=6B55IcZ-wpg

Goed, na 3 dagen testrijden is het tijd voor een kleine round-up van de Nissan Juke. Komt ie!

Koetswerk

Dit is meteen een probleem. Zoals je wel kan afleiden uit het reclamefilmpje, is de Nissan Juke niet bepaald de mooiste auto ter wereld. Ik overdrijf niet als ik zeg dat het echt schaamtelijk is om met die Juke rond te tuffen. De vervangwagen in kwestie was wit, dus hij viel ook enorm hard op.

Los van het uiterlijk (over smaak valt te twisten) is hij ook niet zo heel erg praktisch. De laaddrempel van de koffer is enorm hoog. Geen winner dus.

Interieur

Dit is best OK te noemen. De afwerkingskwaliteit was goed. Niet Audi-goed, maar toch goed genoeg. Erg leuk is dat de auto redelijk hoog is, je kan dus vlotjes binnenkijken in de BMW X5’s van deze wereld en er is ook erg veel hoofdruimte.

Rijgedrag

Mijn Juke was uitgerust met een 1.5 diesel van Renault. Geen klachten hierover. ’t Is geen racemotor, maar dat hoeft niet. Het geluid is wel erg belachelijk. Gecombineerd met het eerder beschreven uiterlijk, maakt dat deze wagen wel een érg grote aanslag op je imago is. Het stuurgevoel is ook niet alles. Ik denk dat dit nogal vergelijkbaar is met het stuurgedrag van een catamaran of zo.

De Juke kan in 3 modes worden ingesteld. Eco, normaal en sport. Ik heb enkel de sport stand kunnen testen.

Besluit

Koop deze auto enkel als je geen belang hecht aan kofferruimte, noch aan je imago.

Dingen die ik haat aan mijn HTC Desire Z

Bon, ik heb dus een HTC Desire Z. Da’s een smartphone die werkt op basis van Android, het besturingssysteem van Google. Op zich een erg goed toestel, echt. Ik ben er nog steeds supercontent van.

Maar de Android community is geen sekte en er is dus ruimte voor kritiek (ja, dit is een verwijzing naar de iPhone en zijn gebruikers). En dus ga ik hier toch enkele “werkpuntjes” opsommen.

Ten eerste, die trackpad. Die werkt voor geen meter, daar moet ik eerlijk in zijn. Het ergste is dat ik nog geen enkele Android telefoon ben tegengekomen waar die trackpad (indien voorzien door de hardware leverancier) deftig werkt. Dat hou je toch niet voor mogelijk? De mensen van Android moeten dat toch ook al gemerkt hebben? Niet dus!

Dan de agenda. Op zich is die cool want hij synct met Google Calendar en zo. Dus je hebt steeds een back-up en je kan de agenda van je gsm aanpassen via je Google account op je computer. Maar… Als je die agenda opent duurt het ikweetniehoelang alvorens je afspraken zichtbaar worden. Het scherm blijft gewoon wit. Of dat aan Android ligt of aan de HTC skin, I don’t know. Maar het stoort me extreem!

Nog iets waar ik een hekel aan heb, is het ontbreken van deftige Belgische apps. Lokale content blijft belangrijk! Meer bepaald content van kranten & magazines. Alle statistieken bewijzen dat Android aan een serieuze opmars bezig is en ook de tablets komen er in razende vaart aan. Voorlopig heb ik de app van De Standaard staan, maar dat is het zowat. En dan moet je al geluk hebben dat ’s ochtends op de trein de krant van de dag al te downloaden is. En dan koop je een krant via die app en dan kan je de foto’s niet zien, de strips niet lezen, etc. Kortom: er is nog werk aan de winkel. Nog véél werk.

En ik wil ook screenshots kunnen maken. Op mijn Nokia E71 ging dat zonder dat ik allerlei dingen moest beginnen hacken. Damn, op mijn 386 met Windows 3.0 ging dat!

Wat ook niet kan is dat er plots icoontjes van apps verdwijnen en vervangen worden door zo’n standaard Android logootje. Ik haat dat! Die app is niet, dat icoon bestaat nog (want het wordt wel mooi getoond vanuit het applicatiemenu), dus toon het dan ook! Of foto’s, plots zijn er sommige foto’s die niet meer zichtbaar zijn in de fotoviewer. Dan moet je die dus gaan zoeken met een file explorer app, die ook al niet standaard geïnstalleerd is. HOE KAN DAT NU?

En waarom kan ik België niet selecteren in de landenlijst? Ik woon niet in Nederland! Misschien bestaat mijn land niet meer binnenkort, laat me er dus nog even van genieten, voor zolang het duurt!

 

Bon, voor de rest ben ik dus wel tevreden. Echt! Maar dit moest er wel even uit…
En beste iPhone gebruikers, jullie moeten nu niet zo stoer komen doen want jullie durven gewoon niet zeggen wat er scheelt omdat Steve Jobs anders kwaad gaat zijn!

Steun de kleine cinemazalen!

Omdat ik geen negatieve blog wil die zich tegen vanalles en nog wat afzet (en ook omdat ik gisteren toch ietwat negatieve ervaringen had met een bekende bioscoopketen), wil ik graag een warme oproep doen aan iedereen om eens wat vaker de kleinere cinemazaaltjes te frequenteren.

In Gent zijn dat bijvoorbeeld Sphinx, Studio Skoop en ook wel Film Plateau.

Akkoord, ze spelen wat minder blockbusters, maar dat hoeft geen probleem te zijn. Er zijn voldoende prachtige films die niet kunnen genieten van een groot mediaoffensief. En af en toe worden er wel bekende Hollywood prenten getoond. Dus geen reden om te panikeren!

Maar de belangrijkste argumenten komen nog!

In die kleinere zaken stinkt de hele zaal niet naar popcorn en nacho’s. Er is ook geen continu gekraak van chipszakken en dergelijke op de achtergrond. Misschien is dit laatste ook de reden dat in grote complexen het geluid al te vaak snoeihard staat?
En het beste van allemaal (even kort door de bocht nu)… De bezoekers van die kleine zaaltjes hebben nog respect voor films. Ze komen op tijd in de zaal. Ze zwijgen tijdens de film. Ze sms’en niet tijdens de film.

Zucht. Misschien moet toch maar niet iedereen de overstap maken naar de kleinere bioscopen. Maar wel voldoende mensen om die zaaltjes leefbaar te houden, want ze bieden een echte meerwaarde. En geef toe: een homecinema mag nog zo indrukwekkend zijn, er gaat nog steeds niks boven een filmvoorstelling in de bioscoop.

Wil je weten welke bioscopen zich waar bevinden en welke films ze draaien? Neem dan zeker een kijkje op de uitstekende website Cinebel.

Het probleem met eBooks en eReaders

Voortaan drukken we geen boeken meer op papier, maar stellen we ze digitaal ter beschikking. Die eBooks kunnen dan worden gelezen op computers, smartphones en op speciale toestelletjes… De eReaders. Omdat de verspreiding volledig digitaal kan gebeuren, zal de prijs voor een boek zakken. Op die manier valt de meerprijs voor een leestoestel te verantwoorden. Door papier uit te sparen, doen we onze bomen een plezier. Iedereen zal voortaan toegang hebben tot de boekenmarkt en zelf boeken kunnen publiceren.

het lijkt een goed idee, op papier (haha) dan toch. Want de praktijk blijkt toch anders uit te draaien. En dat is bijzonder jammer. Ik ben immers een fan van eBooks, maar niet zoals ze vandaag beschikbaar zijn. Om alsnog door te breken zullen de producenten van eReaders en de distributeurs van boeken toch een beetje beter hun best moeten doen. Om te beginnen kunnen ze best eens onderstaande problemen aanpakken.

Content

Hier begint het meestal. Er moeten boeken beschikbaar zijn! O ja… Engelstalige boeken zijn er voldoende. En dan vooral historische werken van tientallen jaren oud, waarvan de auteursrechten reeds verlopen zijn. Leuk voor de literatuurstudenten onder ons, maar misschien toch eens denken aan een wat breder publiek. Nederlandstalige boeken, Vlaamse auteurs, fictie en non-fictie, jeugdboeken … Kijk eens in een boekhandel rond en je weet meteen dat het aanbod papieren boeken enorm is. Digitaliseren die handel!

Voorbeeld? Als je zoekt op eBooks van Tom Lanoye (toch een van de beter verkopende auteurs in Vlaanderen), zul je enkel “Sprakeloos” vinden. Komaan!

Welk formaat?

De Amazon Kindle is een fantastisch toestel, maar het ding kan enkel overweg met pdf’s (waarin er al helemaal geen deftige boeken verschijnen wegens kopieergevaar) en met z’n eigen *.azw files. Dat formaat kan overigens alleen maar door de Kindle worden geopend (de hardware versie of de software versie die beschikbaar is voor pc, smartphone, etc).

De meeste andere readers kunnen voornamelijk overweg met .epub files. In dat formaat verspreidt ook de Vlaamse eBook winkel e-boek.org zijn boeken.

De pampahazen van Apple vonden het nodig om, bij de lancering van de iPad, nog een nieuw formaat te bedenken. Dat uiteraard enkel via hun hardware (iPad, iPhone, iPod touch) of software (iTunes) kan bekeken worden. En natuurlijk koop je die bestanden via de iTunes store.

Voor een volledig overzicht, kijk eens op Wikipedia.

Mijn punt is: er moet 1 formaat zijn, zodat je eender waar eBooks kan kopen waarvan je 100% zeker bent dat je die kan openen op je eReader (hardware of software). Even een vergelijking met digitale muziek: zelfs Apple is afgestapt van z’n eigen privéformaatje en verkoopt nu mp3’s in hun iTunes store. Waarom denk je dat dat is?

De prijs

De prijzen die voor eReaders gevraagd worden zijn niet gek. Er is duidelijk concurrentie op die markt en dat werkt. Er zijn dure en goedkope, dus dat zit wel snor. Bovendien zullen meer en meer fabrikanten zich op deze markt storten. De prijzen zullen dus nog zakken.

Het probleem zit hem in de boeken. Amazon is op de Amerikaanse markt behoorlijk goedkoop. Cool! Maar de prijzen van Nederlandstalige boeken zuigen echt extreem. Hallo! Het is digitaal… Je hebt al geen distributiekosten… Zet je klanten eens niet in de zak!

De toestellen

Ok, hier heb ik weinig kritiek op. eReaders zijn echt wel cool. Boeken lezen op een iPad (of op een andere tablet)? Vergeet het. Zo’n eInk scherm is echt onovertroffen als het is om tekst op te lezen. En bovendien zijn die dingen echt compact en licht (zoals een pocket boek van oppervlakte). En de batterij gaat belachelijk lang mee (eat that smartphone users)!

Maar ook hier een punt van kritiek… Meer bepaald over de Kindle. De eReader van Amazon. Die biedt veruit de beste service omdat hij heel knap integreert met de Amazon store. Alleen: de Amazon store biedt veel te weinig Nederlandstalige content aan (maar dat heb ik eerder al gezegd). Ook heeft de Kindle een ingebouwde 3G verbinding, en zit er al een SIM kaart in waarmee je onbeperkt kan verbinden met je online Amazon account om te syncen. In de States kan je er ook op internet mee surfen, maar daar dient zo’n eReader dan weer niet voor.

Dus aub: beste fabrikanten, zorg aub dat Amazon een deftig Belgisch filiaal krijgt. Of tenminste dat de Kindle ook andere formaten aankan. Of misschien een andere fabrikant die de Kindle service van Amazon kan overtreffen? Bijvoorbeeld door allianties te sluiten met lokale boekenwinkels…

Want ik wil dus echt wel een eReader, alleen doet het me pijn vast te stellen dat er nog geen perfecte eReader bestaat voor iemand die niet alleen Engelstalige literatuur tot zich neemt.

Duidelijk?

Antwerpen-Gent in >10 dagen

Op 9 november heb ik een nieuwe gsm besteld op de website www.pdashop.be, onderdeel van Coolblue. Het toestel in kwestie was op dat moment nog niet voorradig, maar ging de dag er na wel geleverd worden door de fabrikant. De bevestigingsmail die volgde op de bestelling, vermeldde vrijdag 12 november als leverdatum. Spannend!

Nu, 11 november is een feestdag en daardoor werd m’n toestel pas op 12 november verstuurd. Onmogelijk dus om nog diezelfde dag te leveren. Omdat ik op 12/11 thuis was (brugdag), had ik nog gebeld naar de winkel met de vraag om het pakket zelf te gaan ophalen, dan hoefde ik niet te wachten. Helaas kon dat niet omdat m’n pakje al op een pallet stond, klaar om opgehaald te worden door Taxipost. Al bij al geen zoden aan de dijk: de leverdatum werd veranderd naar maandag 15 november.

Ondertussen kon ik m’n pakje ook volgen via de E-Tracker van Taxipost. En ja hoor, het was verzonden!

  • 12/11, 22:31: pakketinformatie electronisch geregistreerd
  • 13/11, 00:07: Het gewicht van uw pakket is gecontroleerd
  • 13/11, 00:07: Uw pakket werd gesorteerd

Daarna echter niks meer… Maandag heb ik dan maar eens gebeld naar De Post (pardon: BPost). Een vriendelijke medewerker hielp me verder. Hij vond het ook vreemd dat er na dat sorteren niks meer gebeurd was, maar wist me te vertellen dat er in Gent X een staking bezig was. Hij ging wel alle betrokken postkantoren en sorteercentra contacteren teneinde een zoekactie op touw te zetten.

Ik stuurde ook een mail naar Coolblue en zei raadden me aan om te wachten tot na de staking in Gent X. Begrijpelijk.

Donderdag 18/11 zijn de postmannen in Gent X terug aan het werk gegaan. Ik kreeg de feedback van Coolblue dat m’n pakje dus die dag, of de dag er na, toe zou komen.

Je raadt het al: nog steeds geen pakje. Morgen bel ik dus opnieuw rond en hopelijk volgt dan een tweede verzending… Ik wens de BPost medewerker die m’n pakje heeft doen verdwijnen alvast een zéér slecht geweten toe.

En ik stel ook voor dat De Post even stopt met z’n dwaze reclamefilmkes op tv, want dit bewijst dat ze helemaal niet klaar zijn voor de wereld van morgen!

The Wire is wél goed

Iedereen die de Humo leest, had deze week de mogelijkheid om voor een kleine € 10 extra het eerste seizoen van The Wire er bij te kopen. Ik had nog nooit een aflevering gezien van die serie, maar er wel al veel over gehoord en gelezen. De algemene teneur is de volgende: journalisten zijn laaiend enthousiast over The Wire, maar echte mensen vinden er blijkbaar niks aan. Eigenlijk vreemd denk ik dan… Hebben journalisten zulks een andere smaak? Heeft HBO hier de bal mis geslagen?

Om de kritiek te illustreren kreeg ik allerhande argumenten naar mijn hoofd geslingerd:

  • Er zijn teveel details
  • Het is niet aangenaam om naar te kijken
  • Er zijn teveel hoofdpersonages
  • Ik kan niet volgen
  • blablablabla (da’s een argument zoals een ander)

Als ik de bovenstaande argumenten zo eens bekijk, dan lijkt het er ook op dat mijn TV-recenserende vriendenkring de aandachtscurve van een vlieg heeft, maar goed 😉

Wel anyhow, gisteren ben ik dus beginnen kijken en ik heb ineens 3 afleveringen verslonden. Mijn voorlopige besluit is dat de journalisten het bij het rechte eind hebben en de echte mensen niet.

Man man man, wat een dijk van een serie! Ik denk dat ik maar ineens de Humo-bon ga gebruiken om ook de andere seizoenen aan te schaffen.