Hoe onmenselijk kan een maatschappij eigenlijk zijn?

Tig dagen na de verkiezingen zijn de heren en dames politici nog steeds over BHV en andere non-issues aan het discussiëren. Enfin, zelfs dat doen ze eigenlijk niet meer. Ze doen gewoon niks…

Ik vind dat schandalig en m’n geloof in de politiek is momenteel aan het smelten als sneeuw voor de zon.

Ondertussen draait de wereld rondom ons verder en neemt België geen maatregelen om de werkloosheid tegen te gaan, geen maatregelen om de pensioenen betaalbaar te houden, geen maatregelen om de kredietwaardigheid van ons land te garanderen of te versterken. Maar het ergste van allemaal: we laten een heleboel mensen in de kou staan. Letterlijk!

Iedereen die met de trein naar Brussel-Noord pendelt, wordt er dagelijks mee geconfronteerd. Ons asiel- en migratiebeleid is een mensonterende ramp. De families met jonge kinderen die constant de kou moeten trotseren zijn al lang niet meer te tellen. Ik schaam me diep voor ons beleid, telkens ik dat schouwspel moet gade slaan.

Nochtans liggen de oplossingen voor de hand. Geef de ambtenaren van Fedasil waar ze om vragen: duidelijke richtlijnen om te bepalen wie opgevangen kan worden en wie niet. Dat is louter een kwestie van politieke wil.
Als dat er is, kan er aan de volgende stap worden gedacht: hoe de aanvraagprocedure zo kort mogelijk te houden. Op die manier weten asielzoekers tenminste snel waar ze aan toe zijn en hoeven ze niet in onzekerheid te leven.
Ten slotte is de laatste stap tweeledig: een volwaardig integratiebeleid voor mensen die asiel krijgen enerzijds en een correct en humaan uitwijzingsbeleid voor degenen waarvoor er geen plaats is anderzijds.

We moeten niet iedereen opvangen. Dat gaat niet. Maar we moeten wel de mensen kunnen opvangen die het echt nodig hebben. Mensen die om één of andere reden niet meer naar huis terug kunnen. Asiel verlenen hoeft ook niet negatief te zijn. Mits een goede integratie kunnen we die mensen snel inzetten in onze arbeidsmarkt.
Dat mensen die geen asiel krijgen het land moeten verlaten is ook logisch. Maar dat betekent niet dat we hen aan hun lot mogen overlaten. Het is immers wel duidelijk dat asiel aanvragen in België géén lachertje is. Zo’n onmenselijke procedure volgen doet niemand voor z’n plezier…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *