Oorlog voeren mag soms

Even een boude stelling: soms is oorlog voeren noodzakelijk. Al mag er blijkbaar niet altijd over oorlog gesproken worden, maar wel over gewapende interventies. Oorlog is immers tegen een land en dat is niet de bedoeling.

Ter verduidelijking: ik ben eigenlijk tegen oorlog en tegen geweld, maar soms kan het echt niet anders. Mochten de Amerikanen in ’44-’45 geen oorlogje tegen de Duitsers begonnen zijn, we liepen nu nog allemaal met een swastika op de arm.

Ik moet vaststellen dat er vandaag de dag nog steeds dictators zijn die de bevolking van hun land op schandalige wijze onderdrukken en alle fundamentele rechten van de mens links laten liggen. Dat kan niet zomaar. Hoe kunnen we als rijke, Westerse landen bijvoorbeeld toelaten dat in Noord-Korea de bevolking amper voldoende rijst krijgt om de dag door te komen terwijl het regime wel massaal geld investeert in kernwapens? Dat is toch wraakroepend?

Ik vind dat de Verenigde Naties veel sneller moeten beslissen om die crapuleuze regimes die rijk worden op de rug van een mishandelde en ondervoedde bevolking omver te werken. Ik begrijp echt niet dat we dat allemaal blijven tolereren.

Jammergenoeg grijpen we enkel in wanneer onze eigen belangen in gevaar komen. Olie was in Irak de drijfveer en de geschiedenis herhaalt zich in Libië. In Iran mengen we ons niet omdat we bang zijn dat ze anders nucleaire raketten naar Israël afvuren. Dat is evenzeer schandalig.
Neem Irak: moesten de Verenigde Staten daar gezegd hebben dat ze binnenvielen om dat crapuul van een Hussein te gaan ophalen, verkiezingen te organiseren en vervolgens weg te gaan dan was ik hun nummer 1 voorstander. Maar neen, ze begonnen met leugens over massavernietingswapens en installeerden er allerlei eigen bedrijven om de olie-export te regelen.

Dus oorlog kan gerechtvaardigd zijn, al zijn andere oplossingen natuurlijk altijd te verkiezen. Soms kan het echter echt niet anders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *