Respect aub

Gisteren werd ons land wakker met vreselijk nieuws op de radio. Een bus met schoolkinderen is verongelukt in een Zwitserse tunnel. De dodentol is hoog en het menselijk leed is onbeschrijfelijk. Woorden kunnen niet bevatten hoe zwaar de getroffen ouders en familieleden het nu hebben.

Toch is me gisteren ook iets anders opgevallen. Ik vind het echt stuitend hoe gepolariseerd mensen omgaan met zulke dramatische gebeurtenissen. Toen ik ’s ochtends m’n Twitter feed raadpleegde, zag ik een berichtje van Fons Van Dyck (@fonsvandyck), columnist en communicatie-expert.

 Dhr. Van Dyck riep op Twitter de hele dag op tot sereniteit en spoorde allerlei media aan tot terughoudendheid vanwege deze gebeurtenissen. Radiozenders werden gevraagd om hun muziekkeuze aan te passen, kranten werden opgeroepen tot het publiceren van lege voorpagina’s, etc.

Het zou oneerlijk zijn om dit gedrag enkel Fons Van Dyck toe te schrijven. Ook op Facebook (onder vrienden, weet je wel) werden er plots foto’s van kaarsen verspreid omdat hiermee steun kon betuigd worden.

Wel, hier wil ik toch graag eens op reageren. En bij voorkeur op een blog omdat dit iets meer ruimte voor nuance toelaat dan de 140 tekens van een tweet. Ook ik vind de gebeurtenissen vreselijk, dat is niet het punt. Maar ik ga er duidelijk wel anders mee om. Bij zulke feiten (een ander voorbeeld zijn de gebeurtenissen in Pukkelpop afgelopen zomer) heb ik net behoefte aan een ruimer kader. Ik moet het kunnen plaatsen in een groter geheel. De getroffen gezinnen hadden evenveel verdriet gehad mocht hun kind overleden zijn bij het oversteken van de straat. Het menselijk leed dat veroorzaakt wordt door het regime in Syrië is jammergenoeg vele malen hoger. En voor alle duidelijkheid: het is niet omdat ik nuanceer en kadreer, dat ik bachataliseer.

Mijn wereld is gisteren niet gestopt. Ik post geen foto van theelichtjes op mijn Facebookprofiel en ik roep radiozenders niet op om hun playlist te wijzigen. Maar dat betekent niet dat ik geen oog heb voor het menselijk leed dat gisteren de gemeenschappen van Heverlee en Lommel getroffen heeft.

Beste heer Van Dyck, ik hoop dat u begrijpt dat uw oproep (of was het een dwingende eis?) tot respect niet nodig was. Ik ga, blijkbaar, gewoon anders om met de actualiteit dan u. Dat maakt me absoluut geen gevoelloos monster. Als communicatie-expert zou u toch moeten weten dat een groep mensen nooit een homogeen geheel is?

Dit is geen makkelijk onderwerp om over te schrijven, omdat het gaat over hoe mensen omgaan met de meest pijnlijke gevoelens. Zeker nu, vlak na gebeurtenissen die iedereen zo diep geraakt hebben. Ik heb getracht om mijn opinie sereen naar voor te brengen, ik hoop dat dit in de (eventuele) reacties ook mogelijk is.

Eén antwoord op “Respect aub”

  1. Ik ga blijkbaar, hetzelfde om met de actualiteit als jij. En zoals je zelf zegt, wil dit absoluut niet zeggen dat ik geen respect zou hebben, of niet zou meevoelen met wat er gebeurd is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *